afweerbaar
Dutch
Etymology
From afweren (“to ward off”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌɑfˈʋeːr.baːr/
- Hyphenation: af‧weer‧baar
Adjective
afweerbaar (comparative afweerbaarder, superlative afweerbaarst)
Inflection
| Declension of afweerbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | afweerbaar | |||
| inflected | afweerbare | |||
| comparative | afweerbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | afweerbaar | afweerbaarder | het afweerbaarst het afweerbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | afweerbare | afweerbaardere | afweerbaarste |
| n. sing. | afweerbaar | afweerbaarder | afweerbaarste | |
| plural | afweerbare | afweerbaardere | afweerbaarste | |
| definite | afweerbare | afweerbaardere | afweerbaarste | |
| partitive | afweerbaars | afweerbaarders | — | |