afweerbaar

Dutch

Etymology

From afweren (“to ward off”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɑfˈʋeːr.baːr/
  • Hyphenation: af‧weer‧baar

Adjective

afweerbaar (comparative afweerbaarder, superlative afweerbaarst)

  1. defensible
  2. repellable

Inflection

Declension of afweerbaar
uninflected afweerbaar
inflected afweerbare
comparative afweerbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial afweerbaar afweerbaarder het afweerbaarst
het afweerbaarste
indefinite m./f. sing. afweerbare afweerbaardere afweerbaarste
n. sing. afweerbaar afweerbaarder afweerbaarste
plural afweerbare afweerbaardere afweerbaarste
definite afweerbare afweerbaardere afweerbaarste
partitive afweerbaars afweerbaarders —