afvuurbaar
Dutch
Etymology
From afvuren (“to fire off”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌɑfˈvyːr.baːr/
- Hyphenation: af‧vuur‧baar
Adjective
afvuurbaar (comparative afvuurbaarder, superlative afvuurbaarst)
- fireable; able to be fired or discharged (e.g., a weapon)
Inflection
| Declension of afvuurbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | afvuurbaar | |||
| inflected | afvuurbare | |||
| comparative | afvuurbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | afvuurbaar | afvuurbaarder | het afvuurbaarst het afvuurbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | afvuurbare | afvuurbaardere | afvuurbaarste |
| n. sing. | afvuurbaar | afvuurbaarder | afvuurbaarste | |
| plural | afvuurbare | afvuurbaardere | afvuurbaarste | |
| definite | afvuurbare | afvuurbaardere | afvuurbaarste | |
| partitive | afvuurbaars | afvuurbaarders | — | |