afschuwbaar
Dutch
Etymology
From afschuwen (“to abhor; to detest”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌɑfˈsxyu̯.baːr/
- Hyphenation: af‧schuw‧baar
Adjective
afschuwbaar (comparative afschuwbaarder, superlative afschuwbaarst)
- (poetic) abhorrent, detestable (repugnant; stimulating disgust or detestation)
Declension
| Declension of afschuwbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | afschuwbaar | |||
| inflected | afschuwbare | |||
| comparative | afschuwbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | afschuwbaar | afschuwbaarder | het afschuwbaarst het afschuwbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | afschuwbare | afschuwbaardere | afschuwbaarste |
| n. sing. | afschuwbaar | afschuwbaarder | afschuwbaarste | |
| plural | afschuwbare | afschuwbaardere | afschuwbaarste | |
| definite | afschuwbare | afschuwbaardere | afschuwbaarste | |
| partitive | afschuwbaars | afschuwbaarders | — | |
Further reading
- Matthias de Vries; Lambert Allard te Winkel (1864), “afschuwbaar”, in Woordenboek der Nederlandsche Taal, published 2001