afschroefbaar
Dutch
Etymology
From afschroeven (“to unscrew”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌɑfˈsxruf.baːr/
- Hyphenation: af‧schroef‧baar
Adjective
afschroefbaar (comparative afschroefbaarder, superlative afschroefbaarst)
- unscrewable; able to be unscrewed
Inflection
| Declension of afschroefbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | afschroefbaar | |||
| inflected | afschroefbare | |||
| comparative | afschroefbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | afschroefbaar | afschroefbaarder | het afschroefbaarst het afschroefbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | afschroefbare | afschroefbaardere | afschroefbaarste |
| n. sing. | afschroefbaar | afschroefbaarder | afschroefbaarste | |
| plural | afschroefbare | afschroefbaardere | afschroefbaarste | |
| definite | afschroefbare | afschroefbaardere | afschroefbaarste | |
| partitive | afschroefbaars | afschroefbaarders | — | |