afscheuren

Dutch

Etymology

Compound of af +‎ scheuren.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɑfˌsxøː.rə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: af‧scheu‧ren

Verb

afscheuren

  1. (transitive) to tear off
    • 2007, Riet Schenkeveld-van der Dussen, Willemien B. de Vries, Zelfbeeld in gedichten: brieven over de poëzie van Jan Six van Chandelier (1620-1695)‎[1], Uitgeverij Prometheus, →ISBN, page 156:
      Je hebt gelijk, ik raak hier inderdaad door geïrriteerd. Geef mij maar Hooft die na de dood van zijn eerste vrouw in zijn bekende brief aan Maria Tesselschade zegt dat die filosofische leer van de onbewogenheid wel mooi is, maar dat hij zijn geliefde Christina zo vast in zijn hart had gespijkerd dat het afscheuren hem onzegbaar pijn doet.
      You're right, this does indeed irritate me. I'd much rather have Hooft, who, following the death of his first wife, wrote in his famous letter to Maria Tesselschade that whilst that philosophical doctrine of detachment is all very well, he had nailed his beloved Christina so firmly to his heart that tearing her off causes him unspeakable pain.

Conjugation

Conjugation of afscheuren (weak, separable)
infinitive afscheuren
past singular scheurde af
past participle afgescheurd
infinitive afscheuren
gerund afscheuren n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular scheur af scheurde af afscheur afscheurde
2nd person sing. (jij) scheurt af, scheur af2 scheurde af afscheurt afscheurde
2nd person sing. (u) scheurt af scheurde af afscheurt afscheurde
2nd person sing. (gij) scheurt af scheurde af afscheurt afscheurde
3rd person singular scheurt af scheurde af afscheurt afscheurde
plural scheuren af scheurden af afscheuren afscheurden
subjunctive sing.1 scheure af scheurde af afscheure afscheurde
subjunctive plur.1 scheuren af scheurden af afscheuren afscheurden
imperative sing. scheur af
imperative plur.1 scheurt af
participles afscheurend afgescheurd
1) Archaic. 2) In case of inversion.