afscheidbaar
Dutch
Etymology
From afscheiden (“to separate”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌɑfˈsxɛi̯t.baːr/
- Hyphenation: af‧scheid‧baar
Adjective
afscheidbaar (comparative afscheidbaarder, superlative afscheidbaarst)
Inflection
| Declension of afscheidbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | afscheidbaar | |||
| inflected | afscheidbare | |||
| comparative | afscheidbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | afscheidbaar | afscheidbaarder | het afscheidbaarst het afscheidbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | afscheidbare | afscheidbaardere | afscheidbaarste |
| n. sing. | afscheidbaar | afscheidbaarder | afscheidbaarste | |
| plural | afscheidbare | afscheidbaardere | afscheidbaarste | |
| definite | afscheidbare | afscheidbaardere | afscheidbaarste | |
| partitive | afscheidbaars | afscheidbaarders | — | |