afschakelbaar
Dutch
Etymology
From afschakelen (“to switch off”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌɑfˈsxaː.kəl.baːr/
- Hyphenation: af‧scha‧kel‧baar
Adjective
afschakelbaar (comparative afschakelbaarder, superlative afschakelbaarst)
- able to be switched off
Inflection
| Declension of afschakelbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | afschakelbaar | |||
| inflected | afschakelbare | |||
| comparative | afschakelbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | afschakelbaar | afschakelbaarder | het afschakelbaarst het afschakelbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | afschakelbare | afschakelbaardere | afschakelbaarste |
| n. sing. | afschakelbaar | afschakelbaarder | afschakelbaarste | |
| plural | afschakelbare | afschakelbaardere | afschakelbaarste | |
| definite | afschakelbare | afschakelbaardere | afschakelbaarste | |
| partitive | afschakelbaars | afschakelbaarders | — | |