afrontujący
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /a.frɔn.tuˈjɔn.t͡sɘ/
- Rhymes: -ɔnt͡sɘ
- Syllabification: a‧fron‧tu‧ją‧cy
Participle
afrontujący (active adjectival)
- active adjectival participle of afrontować
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
afrontujący | afrontująca | afrontujące | afrontujący | afrontujące | |
| genitive | afrontującego | afrontującej | afrontującego | afrontujących | ||
| dative | afrontującemu | afrontującej | afrontującemu | afrontującym | ||
| accusative | afrontującego | afrontujący | afrontującą | afrontujące | afrontujących | afrontujące |
| instrumental | afrontującym | afrontującą | afrontującym | afrontującymi | ||
| locative | afrontującym | afrontującej | afrontującym | afrontujących | ||