afrekenbaar
Dutch
Etymology
From afrekenen (“to settle, to pay”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌɑfˈreː.kən.baːr/
- Hyphenation: af‧re‧ken‧baar
Adjective
afrekenbaar (comparative afrekenbaarder, superlative afrekenbaarst)
Inflection
| Declension of afrekenbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | afrekenbaar | |||
| inflected | afrekenbare | |||
| comparative | afrekenbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | afrekenbaar | afrekenbaarder | het afrekenbaarst het afrekenbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | afrekenbare | afrekenbaardere | afrekenbaarste |
| n. sing. | afrekenbaar | afrekenbaarder | afrekenbaarste | |
| plural | afrekenbare | afrekenbaardere | afrekenbaarste | |
| definite | afrekenbare | afrekenbaardere | afrekenbaarste | |
| partitive | afrekenbaars | afrekenbaarders | — | |