afrekenbaar

Dutch

Etymology

From afrekenen (“to settle, to pay”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɑfˈreː.kən.baːr/
  • Hyphenation: af‧re‧ken‧baar

Adjective

afrekenbaar (comparative afrekenbaarder, superlative afrekenbaarst)

  1. payable, settleable

Inflection

Declension of afrekenbaar
uninflected afrekenbaar
inflected afrekenbare
comparative afrekenbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial afrekenbaar afrekenbaarder het afrekenbaarst
het afrekenbaarste
indefinite m./f. sing. afrekenbare afrekenbaardere afrekenbaarste
n. sing. afrekenbaar afrekenbaarder afrekenbaarste
plural afrekenbare afrekenbaardere afrekenbaarste
definite afrekenbare afrekenbaardere afrekenbaarste
partitive afrekenbaars afrekenbaarders —