afraadbaar

Dutch

Etymology

From afraden (“to dissuade”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɑfˈraːt.baːr/
  • Hyphenation: af‧raad‧baar

Adjective

afraadbaar (comparative afraadbaarder, superlative afraadbaarst)

  1. inadvisable

Inflection

Declension of afraadbaar
uninflected afraadbaar
inflected afraadbare
comparative afraadbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial afraadbaar afraadbaarder het afraadbaarst
het afraadbaarste
indefinite m./f. sing. afraadbare afraadbaardere afraadbaarste
n. sing. afraadbaar afraadbaarder afraadbaarste
plural afraadbare afraadbaardere afraadbaarste
definite afraadbare afraadbaardere afraadbaarste
partitive afraadbaars afraadbaarders —