aflikbaar

Dutch

Etymology

From aflikken (“to lick off”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɑfˈlɪk.baːr/
  • Hyphenation: af‧lik‧baar

Adjective

aflikbaar (comparative aflikbaarder, superlative aflikbaarst)

  1. able to be licked off

Inflection

Declension of aflikbaar
uninflected aflikbaar
inflected aflikbare
comparative aflikbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial aflikbaar aflikbaarder het aflikbaarst
het aflikbaarste
indefinite m./f. sing. aflikbare aflikbaardere aflikbaarste
n. sing. aflikbaar aflikbaarder aflikbaarste
plural aflikbare aflikbaardere aflikbaarste
definite aflikbare aflikbaardere aflikbaarste
partitive aflikbaars aflikbaarders —