afinacja

See also: afinacją

Polish

Etymology

    From French affiner + Polish -cja.[1][2] First attested in 1893.[3][4]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.fiˈna.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: a‧fi‧na‧cja

    Noun

    afinacja f

    1. (chemistry) affination

    Declension

    Declension of afinacja
    singular
    nominative afinacja
    genitive afinacji
    dative afinacji
    accusative afinację
    instrumental afinacją
    locative afinacji
    vocative afinacjo

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “afinacja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “afinacja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    3. ^ Frigyes Booch-Arkossy (1893), Polsko-niemiecki i niemiecko-polski słownik kieszonkowy =Polnisch-Deutsches und Deutsch-Polnisches Taschenwörterbuch : zum Gebrauch für Schulen, Behörden, Verkehr und Reisen. 2, Niemiecko-polski = (Deutsch und polnisch)‎[1], page 24
    4. ^ afinacja in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading