afhaalbaar
Dutch
Etymology
From afhalen (“to pick up”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌɑfˈɦaːl.baːr/
- Hyphenation: af‧haal‧baar
Adjective
afhaalbaar (comparative afhaalbaarder, superlative afhaalbaarst)
Inflection
| Declension of afhaalbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | afhaalbaar | |||
| inflected | afhaalbare | |||
| comparative | afhaalbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | afhaalbaar | afhaalbaarder | het afhaalbaarst het afhaalbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | afhaalbare | afhaalbaardere | afhaalbaarste |
| n. sing. | afhaalbaar | afhaalbaarder | afhaalbaarste | |
| plural | afhaalbare | afhaalbaardere | afhaalbaarste | |
| definite | afhaalbare | afhaalbaardere | afhaalbaarste | |
| partitive | afhaalbaars | afhaalbaarders | — | |