afhaalbaar

Dutch

Etymology

From afhalen (“to pick up”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɑfˈɦaːl.baːr/
  • Hyphenation: af‧haal‧baar

Adjective

afhaalbaar (comparative afhaalbaarder, superlative afhaalbaarst)

  1. collectible

Inflection

Declension of afhaalbaar
uninflected afhaalbaar
inflected afhaalbare
comparative afhaalbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial afhaalbaar afhaalbaarder het afhaalbaarst
het afhaalbaarste
indefinite m./f. sing. afhaalbare afhaalbaardere afhaalbaarste
n. sing. afhaalbaar afhaalbaarder afhaalbaarste
plural afhaalbare afhaalbaardere afhaalbaarste
definite afhaalbare afhaalbaardere afhaalbaarste
partitive afhaalbaars afhaalbaarders —