afføde

Danish

Etymology

From af +‎ føde. Compare Norwegian avføde.

Verb

afføde (imperative affød, infinitive at afføde, present tense afføder, past tense affødte, perfect tense affødt)

  1. to cause, result in, lead to, give rise to

Conjugation

Conjugation of afføde
active passive
infinitive afføde affødes
present afføder affødes
past affødte affødtes
imperative affød —
participle
present -
past (have / havde) affødt
gerund —

References