aferowicz

Polish

Etymology

    From afera + -owicz. First attested in 1893.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.fɛˈrɔ.vit͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvit͡ʂ
    • Syllabification: a‧fe‧ro‧wicz

    Noun

    aferowicz m pers

    1. scandalizer (person involved in scandals, criminal conspiracies)
      Synonym: aferał
      • 1893 July 13, Bolesław Lutomski, “Pięć dni”, in Tygodnik Ilustrowany‎[2], volume 8, number 185, Warsaw: Józef Unger, page 43:
        Z punktu, gdzie stoisz, widzisz ocean błota, w którem grzęzną, spychają się wzajemnie w kałuże karyerzyści, aferowicze i cała zbydlęcona hałastra.
        [Z punktu, gdzie stoisz, widzisz ocean błota, w którym grzęzną, spychają się wzajemnie w kałuże karierzyści, aferowicze i cała zbydlęcona hałastra.]
        From where you stand, you can see an ocean of mud in which careerists, scandalizers and the whole depraved rabble are stuck, pushing each other into puddles.
      • 1901, Aleksander Czechowski, Józef Tokarzewicz, Gabriel Torwiński, “Świat niewieści”, in Historya XIX stulecia‎[3], volume 1, Warsaw: Gazeta Polska, page 451:
        […] „przedstawiał rzadki typ aferowicza zaprzątniętego wyłącznie wzrostem dobrobytu krajowego“.
        […] „he represented a rare type of scandalizer preoccupied solely with increasing the country's prosperity“.

    Declension

    Declension of aferowicz
    singular plural
    nominative aferowicz aferowicze
    genitive aferowicza aferowiczów
    dative aferowiczowi aferowiczom
    accusative aferowicza aferowiczów
    instrumental aferowiczem aferowiczami
    locative aferowiczu aferowiczach
    vocative aferowiczu aferowicze

    References

    1. ^ Bolesław Lutomski (13 July 1893), “Pięć dni”, in Tygodnik Ilustrowany‎[1] (in Polish), volume 8, number 185, Warsaw: Józef Unger, page 43

    Further reading

    • “aferowicz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[4] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “aferowicz”, in Polish dictionaries at PWN‎[5] (in Polish)