afbreekbaar

Dutch

Etymology

From afbreken (“to demolish”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɑfˈbreːk.baːr/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: af‧breek‧baar

Adjective

afbreekbaar (comparative afbreekbaarder, superlative afbreekbaarst)

  1. breakable, demolishable
  2. decomposable, degradable

Inflection

Declension of afbreekbaar
uninflected afbreekbaar
inflected afbreekbare
comparative afbreekbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial afbreekbaar afbreekbaarder het afbreekbaarst
het afbreekbaarste
indefinite m./f. sing. afbreekbare afbreekbaardere afbreekbaarste
n. sing. afbreekbaar afbreekbaarder afbreekbaarste
plural afbreekbare afbreekbaardere afbreekbaarste
definite afbreekbare afbreekbaardere afbreekbaarste
partitive afbreekbaars afbreekbaarders —