afboekbaar

Dutch

Etymology

From afboeken (“to write off, to debit”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɑf.bukˈbaːr/
  • Hyphenation: af‧boek‧baar

Adjective

afboekbaar (comparative afboekbaarder, superlative afboekbaarst)

  1. able to be debited or written off

Inflection

Declension of afboekbaar
uninflected afboekbaar
inflected afboekbare
comparative afboekbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial afboekbaar afboekbaarder het afboekbaarst
het afboekbaarste
indefinite m./f. sing. afboekbare afboekbaardere afboekbaarste
n. sing. afboekbaar afboekbaarder afboekbaarste
plural afboekbare afboekbaardere afboekbaarste
definite afboekbare afboekbaardere afboekbaarste
partitive afboekbaars afboekbaarders —