afatyk

Polish

Etymology

    From afazja + -yk. By surface analysis, a- + -fazja + -yk. First attested in 1878.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aˈfa.tɘk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -atɘk
    • Syllabification: a‧fa‧tyk

    Noun

    afatyk m pers (female equivalent afatyczka)

    1. (pathology) aphasic (one who is afflicted by symptoms of aphasia)

    Declension

    Declension of afatyk
    singular plural
    nominative afatyk afatycy, afatyki1
    genitive afatyka afatyków
    dative afatykowi afatykom
    accusative afatyka afatyków
    instrumental afatykiem afatykami
    locative afatyku afatykach
    vocative afatyku afatycy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    noun

    References

    1. ^ Antoni Bryk (1878), Przeglad lekarski wyd. staraniem oddzialu nauk przyrodniczych i lekarskich towarzystwa naukowego Krakowskiego. Pod redakcya Bryka etc. (Der Ärztliche Beobachter)‎[1] (in Polish), page 173

    Further reading

    • “afatyk”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “afatyk”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
    • afatyk in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego