aegrum

See also: ægrum

Latin

Etymology

    Neuter nominalization of aeger (“sick”), perhaps older, see aegrōtus.

    Noun

    aegrum n (genitive aegrī); second declension (rare)

    1. pain
      • c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitruo II.II.640–643:
        Sola hic mihi nunc videor, quia ille hinc abest quem ego amo praeter omnes.
        Plus aegri ex abitu viri, quam ex adventu voluptatis cepi.
        sed hoc me beat saltem, quom perduellis vicit et domum laudis compos revenit: id solacio est.
        (please add an English translation of this quotation)
      • c. 99 BCE – 55 BCE, Lucretius, De rerum natura V.17–173:
        Nam gaudere novis rebus debere videtur
        cui veteres obsunt; sed cui nihil accidit aegri
        tempore in ante acto, cum pulchre degeret aevom,
        quid potuit novitatis amorem accendere tali?
        (please add an English translation of this quotation)
      • 27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 25.8.12:
        quo minus mirum esset uno eodemque loco statiua eum tam diu habere, aegrum simulabat.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Second-declension noun (neuter).

    Derived terms

    Adjective

    aegrum

    1. inflection of aeger:
      1. nominative/accusative/vocative neuter singular
      2. accusative masculine singular

    Noun

    aegrum

    1. accusative masculine of aeger