advolatus

Latin

Etymology 1

Perfect passive participle of advolō (“fly to”).

Pronunciation

Participle

advolātus (feminine advolāta, neuter advolātum); first/second-declension participle

  1. having been flown to
Declension

First/second-declension adjective.

Etymology 2

    From advolō (“fly to”) + -tus (action noun forming suffix).

    Pronunciation

    Noun

    advolātus m (genitive advolātūs); fourth declension

    1. a flying towards
      • 106 BCE – 43 BCE, Cicero, Tusculanae Disputationes 2.24:
        Iam tertiō mē quōque fūnestō diē / Trīstī advolātū, aduncīs lacerāns unguibus / Iovis satelles pāstū dīlaniat ferō.
        Now every third deadly day / with a gloomy flying to the feeding grounds, lacerating with crooked claws / the followers of Jove wildly tear me to pieces.
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative advolātus advolātūs
    genitive advolātūs advolātuum
    dative advolātuī advolātibus
    accusative advolātum advolātūs
    ablative advolātū advolātibus
    vocative advolātus advolātūs

    References

    • “advolatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “advolatus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “advolatus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.