adnominacja

See also: adnominacją

Polish

Etymology

    From Latin ad nōmen + Polish -cja. First attested in 1936.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ad.nɔ.miˈna.t͡sja/
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: ad‧no‧mi‧na‧cja

    Noun

    adnominacja f

    1. adnomination (a form of wordplay in which phonetically similar words are juxtaposed)
      • 2003, Krzysztof Pawłowski, Retoryka starożytna w kronice Kadłubka. Sztuka narracji‎[2], Księgarnia Akademicka, archived from the original on 28 February 2023:
        U tych pisarzy znajdujemy wiele ciekawych uwag o dwóch zalecanych stylach tj. łatwym ( ) i trudnym ( ). znamionuje używanie figur myśli i słowa jak: rym, aliteracja, adnominacja, anafora, epifora, paronomazja, elipsa itp., zaś cechuje przede wszystkim stosowanie metafor, wyrażeń peryfrastycznych, szyku przestawnego, wykorzystywanie cytatów z innych autorów, wreszcie wprowadzanie nowych wyrazów.
        In these writers' works we find many interesting remarks about the two recommended styles, i.e. easy ( ) and difficult ( ). is characterized by the use of figures of thought and words such as: rhyme, alliteration, adnomination, anaphora, epiphora, paronomasia, ellipse, etc., and is characterized primarily by the use of metaphors, periphrastic expressions, inverted order, the use of quotes from other authors, and finally entering new words.

    Declension

    Declension of adnominacja
    singular plural
    nominative adnominacja adnominacje
    genitive adnominacji adnominacji, adnominacyj1
    dative adnominacji adnominacjom
    accusative adnominację adnominacje
    instrumental adnominacją adnominacjami
    locative adnominacji adnominacjach
    vocative adnominacjo adnominacje

    1Archaic.

    References

    1. ^ Rozprawy Wydziału Historyczno-Filozoficznego‎[1] (in Polish), Nakł. Polskiej Akademii Umiejętności; skł. gł. w księg. G. Gebethnera, 1936, page 118