admiracja

See also: admiracją

Polish

Alternative forms

Etymology

    Learned borrowing from Latin admīrātiō.[1][2] First attested in 1733.[3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ad.miˈra.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: ad‧mi‧ra‧cja

    Noun

    admiracja f

    1. (dated or literary) admiration (adoration, appreciation) [with dla (+ genitive) ‘for what/whome’]
      Synonyms: adoracja, uwielbienie
      wielka admiracja ― admiration
      obiekt/przedmiot admiracji ― object of admiration
    2. (Middle Polish) amazement, awe, stupor

    Declension

    Declension of admiracja
    singular
    nominative admiracja
    genitive admiracji
    dative admiracji
    accusative admirację
    instrumental admiracją
    locative admiracji
    vocative admiracjo

    Derived terms

    adjective
    adverb

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “admiracja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “admiracja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    3. ^ Danuta Lankiewicz (11.02.2021), “ADMIRACJA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

    Further reading