adjutabilis
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ad.juːˈtaː.bɪ.lɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ad.juˈtaː.bi.lis]
Adjective
adjūtābilis (neuter adjūtābile); third-declension two-termination adjective
- alternative form of adiutabilis
Declension
Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | adjūtābilis | adjūtābile | adjūtābilēs | adjūtābilia | |
| genitive | adjūtābilis | adjūtābilium | |||
| dative | adjūtābilī | adjūtābilibus | |||
| accusative | adjūtābilem | adjūtābile | adjūtābilīs adjūtābilēs |
adjūtābilia | |
| ablative | adjūtābilī | adjūtābilibus | |||
| vocative | adjūtābilis | adjūtābile | adjūtābilēs | adjūtābilia | |
References
- “adjutabilis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “adjutabilis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.