adiutorium
Latin
Alternative forms
Etymology
From adiūtor (“helper”) + -ium.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ad.juːˈtoː.ri.ũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ad.juˈtɔː.ri.um]
Noun
adiūtōrium n (genitive adiūtōriī or adiūtōrī); second declension
- help, assistance, support, aid
Declension
Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | adiūtōrium | adiūtōria |
| genitive | adiūtōriī adiūtōrī1 |
adiūtōriōrum |
| dative | adiūtōriō | adiūtōriīs |
| accusative | adiūtōrium | adiūtōria |
| ablative | adiūtōriō | adiūtōriīs |
| vocative | adiūtōrium | adiūtōria |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
Related terms
Descendants
- → Friulian: jutori
- → Old Italian: adiutorio, aiutorio
- → Old Leonese: aidorio, aydorio, aiudorio
- → Portuguese: adjutório
- → Sardinian: agiutóriu
- → Spanish: adjutorio, adyutorio, coadyutorio
From Vulgar Latin adjūtōrium:
References
- "adjutorium", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- Walther von Wartburg (1928–2002), “adjutorium”, in Französisches Etymologisches Wörterbuch (in German), volume 24: Refonte A–Aorte, page 164
Categories:
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European word *h₂éd
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *h₁ewH-
- Latin terms suffixed with -ium
- Latin 5-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin nouns
- Latin second declension nouns
- Latin neuter nouns in the second declension
- Latin neuter nouns