adiutancki

Polish

Alternative forms

Etymology

    From adiutant + -cki. First attested in 1791.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.djuˈtan.t͡ski/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ant͡ski
    • Syllabification: a‧diu‧tan‧cki

    Adjective

    adiutancki (not comparable, no derived adverb)

    1. (military, relational) adjutant
      Synonym: (Middle Polish) adiutański
    2. (relational) aide-de-camp

    Declension

    Declension of adiutancki (velar)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative adiutancki adiutancka adiutanckie adiutanccy adiutanckie
    genitive adiutanckiego adiutanckiej adiutanckiego adiutanckich
    dative adiutanckiemu adiutanckiej adiutanckiemu adiutanckim
    accusative adiutanckiego adiutancki adiutancką adiutanckie adiutanckich adiutanckie
    instrumental adiutanckim adiutancką adiutanckim adiutanckimi
    locative adiutanckim adiutanckiej adiutanckim adiutanckich
    adjectives
    verb

    References

    1. ^ Zbior Konstytucyi I Uchwał Seymu Pod Związkiem Konfederacyi w Warszawie Agituiącego Się : Od Dnia 7. Października w Roku 1788. do Dnia 16. Grudnia Roku 1790. Podług Dat Oblaty Wydrukowany‎[1] (in Polish), 1791, page 90

    Further reading