adiudykacja

See also: adiudykacją

Polish

Alternative forms

Etymology

    Learned borrowing from Latin adiūdicātiō.[1][2] First attested in 1674–1680.[3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.dju.dɘˈka.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: a‧diu‧dy‧ka‧cja

    Noun

    adiudykacja f

    1. (law) adjudication of someone's right of ownership (Is there an English equivalent to this definition?)
      Antonym: abiudykacja
    2. act of acquiring right of ownership at an auction (Is there an English equivalent to this definition?)

    Declension

    Declension of adiudykacja
    singular plural
    nominative adiudykacja adiudykacje
    genitive adiudykacji adiudykacji, adiudykacyj1
    dative adiudykacji adiudykacjom
    accusative adiudykację adiudykacje
    instrumental adiudykacją adiudykacjami
    locative adiudykacji adiudykacjach
    vocative adiudykacjo adiudykacje

    1Archaic.

    Derived terms

    adjective
    noun

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “adiudykacja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “adiudykacja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    3. ^ Danuta Lankiewicz (21.11.2019), “ADIUDYKACJA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

    Further reading