aditiv

Czech

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈadɪtɪf], [ˈadɪtiːf]
  • Hyphenation: adi‧tiv

Noun

aditiv n

  1. genitive plural of aditivum

Romanian

Etymology

    Borrowed from French additif.

    Noun

    aditiv n (plural aditivi)

    1. additive

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative aditiv aditivul aditivi aditivile
    genitive-dative aditiv aditivului aditivi aditivilor
    vocative aditivule aditivilor

    Veps

    Etymology

    Borrowed from Russian адитив (aditiv).

    Noun

    aditiv

    1. additive case

    Inflection

    Inflection of aditiv (inflection type 5/sana)
    nominative sing. aditiv
    genitive sing. aditivan
    partitive sing. aditivad
    partitive plur. —
    singular plural
    nominative aditiv —
    accusative aditivan —
    genitive aditivan —
    partitive aditivad —
    essive-instructive aditivan —
    translative aditivaks —
    inessive aditivas —
    elative aditivaspäi —
    illative aditivaha —
    adessive aditival —
    ablative aditivalpäi —
    allative aditivale —
    abessive aditivata —
    comitative aditivanke —
    prolative aditivadme —
    approximative I aditivanno —
    approximative II aditivannoks —
    egressive aditivannopäi —
    terminative I aditivahasai —
    terminative II aditivalesai —
    terminative III aditivassai —
    additive I aditivahapäi —
    additive II aditivalepäi —

    References

    • Zajceva, N. G.; Mullonen, M. I. (2007), “адитив”, in Uz’ venä-vepsläine vajehnik / Novyj russko-vepsskij slovarʹ [New Russian–Veps Dictionary]‎[1], Petrozavodsk: Periodika