adiacentem

Latin

Participle

adiacentem

  1. accusative masculine/feminine singular of adiacēns

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.djaˈt͡sɛn.tɛm/
    • Rhymes: -ɛntɛm
    • Syllabification: a‧dia‧cen‧tem

    Noun

    adiacentem m pers

    1. instrumental singular of adiacent