adespotos

Latin

Etymology 1

Alternative forms

Pronunciation

Adjective

adespotos (feminine adespota, neuter adespoton); first/second-declension adjective (Greek-type) (New Latin)

  1. (of books) masterless
    1. without specifying an author, anonymous
    2. without specifying a dedicatee, undedicated
  2. (in general) ownerless
    • 1705, Jeremias Steyr, Dissertatio Juridica de Jure Principis circa Adespota, […], pages 4, 11:
      […] liber adespotus dicitur […] In Germania ergo ex Jure Romano privati in occupatione rerum adespotarum fundatam habent intentionem, […]
      (please add an English translation of this quotation)
    • 1742, Martin Steyaert, Opuscula ex. D. Martini Steyaert […], page 130:
      De Dominio rerum adespotarum. Quæstio Theologica […] Rectè jure gentium facta est rerum divisio: sed tamen aliquarum adhuc est facienda, quæ ideo adespotæ, hoc est, domino carentes vocantur.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 1775, Cornelius Henricus van Beekesteyn Raket, Dissertatio juridica inauguralis de jure circa res naufragas […], page 34:
      Res ad littora delatas, si plane sint adespotae, cedere Populo, cujus sunt littora, in locis scilicet, ubi Populus jus res adespotas occupandi ademit singulis, et sibi vindicavit; […]
      (please add an English translation of this quotation)
Declension

First/second-declension adjective (Greek-type).

Derived terms
Descendants
  • → Italian: adespoto

Etymology 2

A regularly declined form of adespotus.

Pronunciation

Adjective

adespotōs

  1. accusative masculine plural of adespotus

References

  • adespotos, -on in Ramminger, Johann (March 2026 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎[1], pre-publication website, 2005-2016