adellijk

Dutch

Etymology

From adel +‎ -lijk.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaː.də.lək/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: adel‧lijk
  • Rhymes: -aːdələk

Adjective

adellijk (comparative adellijker, superlative adellijkst)

  1. noble
    Hij komt uit een adellijk geslacht. ― He comes from a noble lineage.
    Het adellijke huis was bekend om zijn rijkdom. ― The noble house was known for its wealth.
    Zij heeft de adellijkste manieren die ik ooit heb gezien. ― She has the noblest manners I have ever seen.

Declension

Declension of adellijk
uninflected adellijk
inflected adellijke
comparative adellijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial adellijk adellijker het adellijkst
het adellijkste
indefinite m./f. sing. adellijke adellijkere adellijkste
n. sing. adellijk adellijker adellijkste
plural adellijke adellijkere adellijkste
definite adellijke adellijkere adellijkste
partitive adellijks adellijkers —

Derived terms

  • adelijkheid