adclivis

Latin

Etymology

From ad + clīvus (“slope, hill”) + -is.

Adjective

adclīvis (neuter adclīve, comparative adclīvior, superlative adclīvissimus, adverb adclīve or adclīter); third-declension two-termination adjective

  1. alternative form of acclīvis
    • c. 98 CE, Tacitus, Agricola 35.3:
      Britannorum acies in speciem simul ac terrorem editioribus locis constiterat ita, ut primum agmen in aequo, ceteri per adclive iugum conexi velut insurgerent.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

Third-declension two-termination adjective.

singular plural
masc./fem. neuter masc./fem. neuter
nominative adclīvis adclīve adclīvēs adclīvia
genitive adclīvis adclīvium
dative adclīvī adclīvibus
accusative adclīvem adclīve adclīvīs
adclīvēs
adclīvia
ablative adclīvī adclīvibus
vocative adclīvis adclīve adclīvēs adclīvia