adavgu

Aromanian

Etymology

From Latin adaugeō, later changed to a first conjugation verb as with Daco-Romanian adăuga, adaug.

Verb

adavgu (third-person singular adavgã, participle adãvgatã or adaptã)

  1. to add, add to

Conjugation

Conjugation of adavgu
long infinitive adãvgari, adãvgare
gerund adãvgãnda
past participle adãvgatã
singular plural
first second third first second third
indicative present adavgu adavdz, adavdzã adavgã adãvgãm, adãvgãmu adãvgats, adãvgatsã, adãvgatsi adavgã
imperfect adãvgam adãvgai adãvga adãvgam adãvgats, adãvgatsi adãvga
simple perfect adãvgai adãvgash, adãvgashi adãvgã adãvgãm adãvgat adãvgarã
conditional present s-adãvgarim s-adãvgari, s-adãvgarishi s-adãvgari, s-adãvgare s-adãvgarim s-adãvgarit s-adãvgari, s-adãvgare
subjunctive present s-adavgu s-adavdz, s-adavdzã s-adavdzi, s-adavdze s-adãvgãm, s-adãvgãmu s-adãvgats, s-adãvgatsã, s-adãvgatsi s-adavdzi, s-adavdze
imperative present — adavgã — — adãvgats, adãvgatsã, adãvgatsi —
  • adãvgari / adãvgare
  • adãvgat, adaptu