adab

See also: adáb

Afar

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈadab/ [ˈʔʌdʌb]
  • Hyphenation: a‧dab

Noun

ádab m

  1. alternative form of adábi

References

  • Mohamed Hassan Kamil (2015), L’afar: description grammaticale d’une langue couchitique (Djibouti, Erythrée et Ethiopie)‎[2], Paris: Université Sorbonne Paris Cité (doctoral thesis), page 51

Indonesian

Etymology

Inherited from Malay adab, from Classical Malay ادب (adab), from Arabic أَدَب (ʔadab).[1]

Pronunciation

Noun

adab (plural adab-adab)

  1. good manner, politeness, civility
    Synonym: akhlak
    Antonym: biadab

Derived terms

References

  1. ^ Erwina Burhanuddin; Abdul Gaffar Ruskhan; R.B. Chrismanto (1993), Penelitian kosakata bahasa Arab dalam bahasa Indonesia [Research on Arabic vocabulary in Indonesian]‎[1], Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, →ISBN, →OCLC

Further reading

Malay

Etymology

Borrowed from Arabic أَدَب (ʔadab).

Pronunciation

  • (Literary Standard) IPA(key): /ˈadab/ [ˈʔa.dap̚]
  • Rhymes: -dab, -ab
  • Hyphenation: a‧dab

Noun

adab (Jawi spelling ادب, plural adab-adab)

  1. good manner, politeness, civility
    Synonyms: akhlak, susila

Derived terms

Affixations
  • beradab (“to have manners; to be civilised”)
  • berperadaban (“civilised; to reach civilisation”)
  • keadaban (“custom”)
  • memperadabkan (“to make civilised”)
  • mengadabi (“to treat someone with good manners”)
  • peradaban (“civilisation”)
Compounds
  • balik adab
  • biadab (“uncivilised; impolite; barbaric”)
  • ilmu adab

Descendants

  • > Indonesian: adab

Further reading

  • "adab" in Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM) [Malay Literary Reference Centre (PRPM)] (in Malay), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
    (also see "adab" at PRPM first version)

Sarikoli

Etymology

    Borrowed from Tajik адаб (adab)..

    Pronunciation

    • IPA(key): /adab/

    Noun

    adab (Arabic spelling ئه‌ده‌ب)

    1. politeness, manners

    References

    • Paxalina, T. N. (1971), “adab”, in Sarykolʹsko-russkij slovarʹ [Sarikoli–Russian Dictionary], Moscow: Nauka

    Tausug

    Etymology

      Derived from Arabic أَدَب (ʔadab).

      Pronunciation

      • (Sinūgan Parianun) IPA(key): /ʔadab/ [ʔɑˈɾab̚]
      • Rhymes: -ab
      • Syllabification: a‧dab

      Noun

      adab (Sulat Sūg spelling اَدَبْ)

      1. manners

      Uzbek

      Other scripts
      Arabic (Afghan Uzbek) —
      Cyrillic адаб
      Latin adab

      Etymology

        Borrowed from Arabic أَدَب (ʔadab).

        Noun

        adab

        1. proper behavior, decency, conduct, manners

        Declension

        Declension of adab
        singular plural
        nominative adab adablar
        genitive adabning adablarning
        dative adabga adablarga
        definite accusative adabni adablarni
        locative adabda adablarda
        ablative adabdan adablardan
        similative adabdek adablardek
        Possessive forms of adab
        1st person singular
        singular plural
        nominative adabim adablarim
        genitive adabimning adablarimning
        dative adabimga adablarimga
        definite accusative adabimni adablarimni
        locative adabimda adablarimda
        ablative adabimdan adablarimdan
        similative adabimdek adablarimdek
        2nd person singular
        singular plural
        nominative adabing adablaring
        genitive adabingning adablaringning
        dative adabingga adablaringga
        definite accusative adabingni adablaringni
        locative adabingda adablaringda
        ablative adabingdan adablaringdan
        similative adabingdek adablaringdek
        3rd person singular
        singular plural
        nominative adabi adablari
        genitive adabining adablarining
        dative adabiga adablariga
        definite accusative adabini adablarini
        locative adabida adablarida
        ablative adabidan adablaridan
        similative adabidek adablaridek
        1st person plural
        singular plural
        nominative adabimiz adablarimiz
        genitive adabimizning adablarimizning
        dative adabimizga adablarimizga
        definite accusative adabimizni adablarimizni
        locative adabimizda adablarimizda
        ablative adabimizdan adablarimizdan
        similative adabimizdek adablarimizdek
        2nd person plural
        singular plural
        nominative adabingiz adablaringiz
        genitive adabingizning adablaringizning
        dative adabingizga adablaringizga
        definite accusative adabingizni adablaringizni
        locative adabingizda adablaringizda
        ablative adabingizdan adablaringizdan
        similative adabingizdek adablaringizdek
        3rd person plural
        singular plural
        nominative adabi adablari
        genitive adabining adablarining
        dative adabiga adablariga
        definite accusative adabini adablarini
        locative adabida adablarida
        ablative adabidan adablaridan
        similative adabidek adablaridek

        Derived terms

        • adabli
        • adablilik
        • adabsiz
        • adabsizlik

        Further reading

        • “adab“ in izoh.uz