aczkoli

Old Polish

Etymology

From acz. (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.) First attested in the fifteenth century.

Pronunciation

  • IPA(key): (10th–15th CE) /at͡ʃʲkɔlʲi/
  • IPA(key): (15th CE) /at͡ʃʲkɔlʲi/

Conjunction

aczkoli

  1. (attested in Masovia) contrastive conjunction; although
    • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 28:
      Aczkoly nyekthorich czassow *przeczyow rozvmv bylo dzirzano a chowano (verum quamvis aliquibus temporibus contra rationem fuerit observatum), ysz thacy slostnyczy... wyzwalyaany biwaly, a szakoosz (tamen)... wstawyami, abi pozwani o... grzesznee vczynky powynny bily othpowyedacz
      [Aczkoli niektorych czasow przeciwo rozumu było dzirżano a chowano (verum quamvis aliquibus temporibus contra rationem fuerit observatum), iż tacy złostnicy... wyzwalani bywali, a wszakoż (tamen)... ustawiamy, aby pozwani o... grzeszne uczynki powinni byli otpowiedać]
  2. permissive adverbial; although

Descendants

  • Polish: aczkoli

References

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish aczkoli.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /at͡ʂˈkɔ.li/
    • Rhymes: -ɔli
    • Syllabification: acz‧ko‧li

    Conjunction

    aczkoli

    1. (obsolete) contrastive conjunction; although
    2. (obsolete) permissive adverbial; although
    conjunctions/particles

    Further reading