acutiformis
Latin
Etymology
New Latin; from acutus (“sharp, pointed”) + forma (“form, shape”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [a.kuː.tɪˈfoːr.mɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [a.ku.tiˈfɔr.mis]
Adjective
acūtifōrmis (neuter acūtifōrme); third-declension two-termination adjective
Usage notes
- Used almost exclusively as a taxonomic epithet and thus not normally in inflected forms other than the nominative singular.
Declension
Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | acūtifōrmis | acūtifōrme | acūtifōrmēs | acūtifōrmia | |
| genitive | acūtifōrmis | acūtifōrmium | |||
| dative | acūtifōrmī | acūtifōrmibus | |||
| accusative | acūtifōrmem | acūtifōrme | acūtifōrmīs acūtifōrmēs |
acūtifōrmia | |
| ablative | acūtifōrmī | acūtifōrmibus | |||
| vocative | acūtifōrmis | acūtifōrme | acūtifōrmēs | acūtifōrmia | |