aculeolatus
Latin
Etymology
From aculeolus.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [a.kʊ.ɫe.ɔˈɫaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [a.ku.le.oˈlaː.tus]
Adjective
aculeolātus (feminine aculeolāta, neuter aculeolātum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | aculeolātus | aculeolāta | aculeolātum | aculeolātī | aculeolātae | aculeolāta | |
| genitive | aculeolātī | aculeolātae | aculeolātī | aculeolātōrum | aculeolātārum | aculeolātōrum | |
| dative | aculeolātō | aculeolātae | aculeolātō | aculeolātīs | |||
| accusative | aculeolātum | aculeolātam | aculeolātum | aculeolātōs | aculeolātās | aculeolāta | |
| ablative | aculeolātō | aculeolātā | aculeolātō | aculeolātīs | |||
| vocative | aculeolāte | aculeolāta | aculeolātum | aculeolātī | aculeolātae | aculeolāta | |