acrocyaneus
Latin
Etymology
From Ancient Greek [Term?].
Adjective
acrōcȳaneus (feminine acrōcȳanea, neuter acrōcȳaneum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | acrōcȳaneus | acrōcȳanea | acrōcȳaneum | acrōcȳaneī | acrōcȳaneae | acrōcȳanea | |
| genitive | acrōcȳaneī | acrōcȳaneae | acrōcȳaneī | acrōcȳaneōrum | acrōcȳaneārum | acrōcȳaneōrum | |
| dative | acrōcȳaneō | acrōcȳaneae | acrōcȳaneō | acrōcȳaneīs | |||
| accusative | acrōcȳaneum | acrōcȳaneam | acrōcȳaneum | acrōcȳaneōs | acrōcȳaneās | acrōcȳanea | |
| ablative | acrōcȳaneō | acrōcȳaneā | acrōcȳaneō | acrōcȳaneīs | |||
| vocative | acrōcȳanee | acrōcȳanea | acrōcȳaneum | acrōcȳaneī | acrōcȳaneae | acrōcȳanea | |