acontizans
Latin
Etymology
Present participle of acontīzō
Participle
acontizāns (genitive acontizantis); third-declension one-termination participle
- This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text
{{rfdef}}.
Declension
Third-declension participle.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | acontizāns | acontizantēs | acontizantia | ||
| genitive | acontizantis | acontizantium | |||
| dative | acontizantī | acontizantibus | |||
| accusative | acontizantem | acontizāns | acontizantēs acontizantīs |
acontizantia | |
| ablative | acontizante acontizantī1 |
acontizantibus | |||
| vocative | acontizāns | acontizantēs | acontizantia | ||
1When used purely as an adjective.