acolmod
Old English
Etymology
From ācol (“frightened”) + mōd (“mind”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈɑːˌkolˌmoːd/
Adjective
ācolmōd
Declension
Declension of ācolmōd — Strong
| Singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|---|---|---|
| Nominative | ācolmōd | ācolmōd | ācolmōd |
| Accusative | ācolmōdne | ācolmōde | ācolmōd |
| Genitive | ācolmōdes | ācolmōdre | ācolmōdes |
| Dative | ācolmōdum | ācolmōdre | ācolmōdum |
| Instrumental | ācolmōde | ācolmōdre | ācolmōde |
| Plural | Masculine | Feminine | Neuter |
| Nominative | ācolmōde | ācolmōda, ācolmōde | ācolmōd |
| Accusative | ācolmōde | ācolmōda, ācolmōde | ācolmōd |
| Genitive | ācolmōdra | ācolmōdra | ācolmōdra |
| Dative | ācolmōdum | ācolmōdum | ācolmōdum |
| Instrumental | ācolmōdum | ācolmōdum | ācolmōdum |
Declension of ācolmōd — Weak
| Singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|---|---|---|
| Nominative | ācolmōda | ācolmōde | ācolmōde |
| Accusative | ācolmōdan | ācolmōdan | ācolmōde |
| Genitive | ācolmōdan | ācolmōdan | ācolmōdan |
| Dative | ācolmōdan | ācolmōdan | ācolmōdan |
| Instrumental | ācolmōdan | ācolmōdan | ācolmōdan |
| Plural | Masculine | Feminine | Neuter |
| Nominative | ācolmōdan | ācolmōdan | ācolmōdan |
| Accusative | ācolmōdan | ācolmōdan | ācolmōdan |
| Genitive | ācolmōdra, ācolmōdena | ācolmōdra, ācolmōdena | ācolmōdra, ācolmōdena |
| Dative | ācolmōdum | ācolmōdum | ācolmōdum |
| Instrumental | ācolmōdum | ācolmōdum | ācolmōdum |
Further reading
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “acol-mód”, in An Anglo-Saxon Dictionary (in Old English), second edition, Oxford: Oxford University Press.