acetyloaceton

Polish

Etymology

    From acetyl + -o- + aceton. First attested in 1900.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.t͡sɛ.tɘ.lɔ.aˈt͡sɛ.tɔn/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛtɔn
    • Syllabification: a‧ce‧ty‧lo‧a‧ce‧ton

    Noun

    acetyloaceton m inan

    1. (organic chemistry) acetylacetone (the diketone CH3COCH2COCH3 used as a solvent and as a coordination ligand)

    Declension

    Declension of acetyloaceton
    singular
    nominative acetyloaceton
    genitive acetyloacetonu
    dative acetyloacetonowi
    accusative acetyloaceton
    instrumental acetyloacetonem
    locative acetyloacetonie
    vocative acetyloacetonie

    References

    1. ^ acetyloaceton in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading