acenning
Old English
Etymology
From ācennan (“to bear, beget”) + -ing (“-ing”).
Pronunciation
- IPA(key): /ɑːˈken.ninɡ/, [ɑːˈken.niŋɡ]
Noun
ācenning f
Declension
Strong ō-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ācenning | ācenninga, ācenninge |
| accusative | ācenninge | ācenninga, ācenninge |
| genitive | ācenninge | ācenninga |
| dative | ācenninge | ācenningum |
Descendants
- Middle English: akenning