acelecilik

Turkish

Etymology

    From aceleci + -lik.

    Noun

    acelecilik (definite accusative aceleciliği, plural acelecilikler)

    1. hastiness

    Declension

    Declension of acelecilik
    singular plural
    nominative acelecilik acelecilikler
    definite accusative aceleciliği acelecilikleri
    dative aceleciliğe aceleciliklere
    locative acelecilikte aceleciliklerde
    ablative acelecilikten aceleciliklerden
    genitive aceleciliğin aceleciliklerin

    References

    • “acelecilik”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu