accepteerbaar

Dutch

Etymology

From accepteren (“to accept”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɑk.sɛpˈteːr.baːr/
  • Hyphenation: ac‧cep‧teer‧baar

Adjective

accepteerbaar (comparative accepteerbaarder, superlative accepteerbaarst)

  1. acceptable

Inflection

Declension of accepteerbaar
uninflected accepteerbaar
inflected accepteerbare
comparative accepteerbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial accepteerbaar accepteerbaarder het accepteerbaarst
het accepteerbaarste
indefinite m./f. sing. accepteerbare accepteerbaardere accepteerbaarste
n. sing. accepteerbaar accepteerbaarder accepteerbaarste
plural accepteerbare accepteerbaardere accepteerbaarste
definite accepteerbare accepteerbaardere accepteerbaarste
partitive accepteerbaars accepteerbaarders —