acceptare

See also: acceptaré

Latin

    Verb

    acceptāre

    1. inflection of acceptō:
      1. present active infinitive
      2. second-person singular present passive imperative/indicative

    Romanian

    Etymology

      From accepta + -re.

      Noun

      acceptare f (plural acceptări)

      1. acceptance

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative acceptare acceptarea acceptări acceptările
      genitive-dative acceptări acceptării acceptări acceptărilor
      vocative acceptare, acceptareo acceptărilor