abunik

Ludian

Etymology

From abu +‎ -nik.

Noun

abunik

  1. assistant, helper, helpmate

Declension

Declension of abunik (type 1a/tila, no gradation)
singular plural
nominative abunik abunikad
genitive abunikan abunikoiden
partitive abunikkad abunikoid
essive abunikkan abunikoin
instructive — abunikoin
inessive abunikas abunikoiš
elative abunikaspiä abunikoišpiä
illative abunikkah abunikoihe
adessive abunikal abunikoil
ablative abunikalpiä abunikoilpiä
allative abunikale abunikoile
abessive abunikata abunikoita
prolative abunikači abunikoiči
translative abunikaks abunikoikš
additive abunikkahpiä abunikoihepiä
*) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)

References

  • M. Pahomov (2022), “abunik”, in Lüüdi-venän, venä-lüüdin sanakirdʹ‎[1], Helsinki: Lüüdilaine Siebr, →ISBN, page 12
  • Juho Kujola (1944), “abuńik̀”, in Lyydiläismurteiden sanakirja, Helsinki: Suomalais-Ugrilainen Seura, page 2