abstractivus
Latin
Etymology
Etymology tree
From abstractus + -īvus.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ap.strakˈtiː.wʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ab.strakˈtiː.vus]
Adjective
abstractīvus (feminine abstractīva, neuter abstractīvum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | abstractīvus | abstractīva | abstractīvum | abstractīvī | abstractīvae | abstractīva | |
| genitive | abstractīvī | abstractīvae | abstractīvī | abstractīvōrum | abstractīvārum | abstractīvōrum | |
| dative | abstractīvō | abstractīvae | abstractīvō | abstractīvīs | |||
| accusative | abstractīvum | abstractīvam | abstractīvum | abstractīvōs | abstractīvās | abstractīva | |
| ablative | abstractīvō | abstractīvā | abstractīvō | abstractīvīs | |||
| vocative | abstractīve | abstractīva | abstractīvum | abstractīvī | abstractīvae | abstractīva | |
References
- R. E. Latham, D. R. Howlett, & R. K. Ashdowne, editors (1975–2013), “abstractivus”, in Dictionary of Medieval Latin from British Sources[1], London: Oxford University Press for the British Academy, →ISBN, →OCLC
Categories: