abringan
Old English
Etymology
From ā- + bringan (“to bring”).
Pronunciation
- IPA(key): /ɑːˈbrin.ɡɑn/, [ɑːˈbriŋ.ɡɑn]
Verb
ābringan
- (Late West Saxon, hapax legomenon) to bring
Conjugation
Conjugation of ābringan (strong, class III)
| infinitive | ābringan | ābringenne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | ābringe | ābrōhte |
| second person singular | ābringst | ābrōhtest |
| third person singular | ābringþ | ābrōhte |
| plural | ābringaþ | ābrōhton |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | ābringe | ābrōhte |
| plural | ābringen | ābrōhten |
| imperative | ||
| singular | ābring | |
| plural | ābringaþ | |
| participle | present | past |
| ābringende | ābrungen | |