abonencki

Polish

Etymology

    From abonent + -cki. First attested in 1872.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.bɔˈnɛn.t͡ski/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛnt͡ski
    • Syllabification: a‧bo‧nen‧cki

    Adjective

    abonencki (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) subscriber's (of or related to subscribers)
      Synonym: (rare) abonentowy

    Declension

    Declension of abonencki (velar)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative abonencki abonencka abonenckie abonenccy abonenckie
    genitive abonenckiego abonenckiej abonenckiego abonenckich
    dative abonenckiemu abonenckiej abonenckiemu abonenckim
    accusative abonenckiego abonencki abonencką abonenckie abonenckich abonenckie
    instrumental abonenckim abonencką abonenckim abonenckimi
    locative abonenckim abonenckiej abonenckim abonenckich
    verbs

    Collocations

    References

    1. ^ Jerzy Hołubiec (1872), Sterowanie w systemach wielkich rozdziału zasobów i rozwoju‎[1] (in Polish)

    Further reading

    • “abonencki”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “abonencki”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
    • abonencki in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego