ablegenian
Old English
Etymology
From ā- + bleġen (“blain”) + -ian.
Pronunciation
- IPA(key): /ɑːˈble.je.ni.ɑn/
Verb
ābleġenian
- to blister
Conjugation
Conjugation of ābleġenian (weak, class 2)
| infinitive | ābleġenian | ābleġenienne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | ābleġeniġe | ābleġenode |
| second person singular | ābleġenast | ābleġenodest |
| third person singular | ābleġenaþ | ābleġenode |
| plural | ābleġeniaþ | ābleġenodon |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | ābleġeniġe | ābleġenode |
| plural | ābleġeniġen | ābleġenoden |
| imperative | ||
| singular | ābleġena | |
| plural | ābleġeniaþ | |
| participle | present | past |
| ābleġeniende | ābleġenod | |