ablatyw

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin ablativus. First attested in 1700.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aˈbla.tɘf/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -atɘf
    • Syllabification: a‧bla‧tyw

    Noun

    ablatyw m inan

    1. (grammar) alternative form of ablatiwus
      Synonym: pochodnik

    Declension

    Declension of ablatyw
    singular plural
    nominative ablatyw ablatywy
    genitive ablatywu ablatywów
    dative ablatywowi ablatywom
    accusative ablatyw ablatywy
    instrumental ablatywem ablatywami
    locative ablatywie ablatywach
    vocative ablatywie ablatywy

    Derived terms

    adjective

    References

    1. ^ Krystyna Siekierska (25.03.2020), “ABLATYW”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

    Further reading